Vervorming (THD+N)
Ook wel: THD, THD+N, totale harmonische vervorming, total harmonic distortion plus noise
THD+N geeft aan hoeveel van het uitgangssignaal bestaat uit vervorming en ruis die niet in de opname zaten. Hoe lager het percentage, hoe zuiverder de versterker het signaal doorgeeft.
Een versterker hoort het ingangssignaal alleen groter te maken. In de praktijk voegt elke schakeling er iets aan toe: harmonische vervorming (boventonen op veelvouden van de oorspronkelijke toon) en ruis. THD+N (total harmonic distortion plus noise) meet die twee samen en drukt ze uit als percentage van het totale signaal.
Fabrikanten meten meestal met een toon van 1 kHz bij een bepaald vermogen en een bepaalde belasting, bijvoorbeeld "0,005% bij 1 W in 8 Ω". De meetcondities verschillen per merk. Twee getallen zijn daardoor alleen echt vergelijkbaar als ze onder dezelfde omstandigheden gemeten zijn.
Vuistregels:
- Onder 0,1% is vervorming bij normaal luisteren in de regel niet hoorbaar.
- 0,01% of lager is gebruikelijk voor moderne transistor- en klasse-D-versterkers.
- Buizenversterkers hebben vaak hogere waarden (soms rond 1%). Dat is meestal een bewuste klankkeuze, geen defect.
Vervorming stijgt sterk als een versterker tegen zijn maximum aan zit (clipping). Het opgegeven vermogen is daarom vaak gemeten bij een vaste grens, zoals 0,1% of 1% THD.
Waar let je op?
- Vergelijk alleen waarden met dezelfde meetcondities (frequentie, vermogen, impedantie).
- Een lager getal is technisch beter, maar onder ongeveer 0,1% hoor je in de praktijk zelden verschil.
- Kijk ook naar de signaal-ruisverhouding. Die zegt meer over hoorbare ruis bij zacht afspelen.
Vervorming (THD+N): beste waarden in onze catalogus
Volgens de opgave van de fabrikant. Meetcondities kunnen per merk verschillen.
Bijgewerkt 27 oktober 2026