Digitale aansluitingen (optisch, coaxiaal)

Bij een digitale aansluiting gaat het geluid als reeks enen en nullen door de kabel. Het apparaat dat het signaal ontvangt, zet het met zijn eigen DAC om naar analoog. De twee bekendste varianten volgen dezelfde standaard, S/PDIF:

• Optisch (Toslink): het signaal gaat als licht door een glasvezel- of kunststofkabel. Er is geen elektrisch contact, dus geen kans op bromlussen. Veel tv's hebben deze uitgang.
• Coaxiaal: een elektrische verbinding met een RCA-stekker en een 75 Ω-kabel.

Beide vervoeren in de regel stereo PCM tot 24 bit/96 kHz, coaxiaal vaak ook tot 192 kHz. Ook gecomprimeerde surround als Dolby Digital en DTS past erdoor. Formaten als Dolby TrueHD, Dolby Atmos in hoge kwaliteit of meerkanaals PCM passen er niet doorheen; daarvoor is HDMI nodig.

Onder digitale uitgangen zie je soms ook:

• AES/EBU: een professionele variant met XLR-stekker, bedoeld voor langere kabels.
• I²S: een verbinding die oorspronkelijk binnen apparaten wordt gebruikt. Er is geen vaste standaard voor stekker en pinbezetting, dus werkt het alleen tussen apparaten die expliciet compatibel zijn.
• USB of HDMI op streamers, om een externe DAC of receiver aan te sturen.

Een cd-speler of streamer met digitale uitgang kun je zo koppelen aan een externe DAC of een versterker met ingebouwde DAC.