Luidsprekerimpedantie

Een luidspreker gedraagt zich voor de versterker als een weerstand die met de frequentie meebeweegt. Die weerstand heet impedantie en wordt uitgedrukt in ohm (Ω). Luidsprekers krijgen een nominale impedantie mee, meestal 4, 6 of 8 Ω. In werkelijkheid schommelt de impedantie over het frequentiebereik en kan ze bij sommige tonen duidelijk onder de nominale waarde zakken.

Hoe lager de impedantie, hoe meer stroom de luidspreker trekt. Dat vraagt meer van de voeding en de eindtrap. Daarom geven fabrikanten van versterkers een minimale luidsprekerimpedantie op: de laagste belasting waarvoor de versterker ontworpen is.

• 4 Ω of lager: de versterker kan in de regel ook lastigere luidsprekers aan.
• 6 Ω: komt veel voor bij AV-receivers. Speakers van 4 Ω werken vaak wel, maar bij hoog volume kan de beveiliging ingrijpen of wordt de versterker erg warm.
• 8 Ω: geschikt voor de meeste "gemakkelijke" luidsprekers; let op bij 4 Ω-modellen.

Gebruik je luidsprekers met een lagere impedantie dan de versterker aankan, dan hoeft dat bij zacht luisteren geen probleem te zijn. Bij hard spelen loop je wel meer kans op vervorming, oververhitting of het inschakelen van de beveiliging. Sommige receivers hebben een impedantieschakelaar; die beperkt meestal vooral het maximale vermogen.