Frequentiebereik en laagweergave
Ook wel: laagste frequentie, hoogste frequentie, frequentiebereik, frequency response, laag, bas, -3 dB-punt, diepgang
De laagste frequentie (in hertz) geeft aan hoe diep een luidspreker of subwoofer in het laag reikt. Een lager getal betekent meer diepgang, maar het is alleen vergelijkbaar als de meettolerantie erbij staat.
Het menselijk gehoor loopt grofweg van 20 Hz (heel lage tonen) tot 20 kHz (heel hoge tonen). Fabrikanten geven het frequentiebereik van een luidspreker op, met een ondergrens en een bovengrens. De ondergrens zegt het meest over de laagweergave. De bovengrens ligt bij moderne tweeters vaak ruim boven 20 kHz (bijvoorbeeld 28 of 40 kHz); dat is boven wat je hoort, en een hoger getal zegt in de praktijk weinig over hoe helder een luidspreker klinkt.
Het getal is alleen goed te vergelijken als je weet hoe het is gemeten. Een luidspreker speelt onder zijn ondergrens niet ineens niets, maar steeds zachter. Fabrikanten noemen daarom een grens als -3 dB, -6 dB of -10 dB. Hoe ruimer de tolerantie, hoe lager en gunstiger het getal oogt. Zonder tolerantie is het vooral een indicatie.
Ter indicatie, als vuistregel:
- Boekenplankluidsprekers: vaak 45 tot 60 Hz;
- Vloerstaande luidsprekers: vaak 30 tot 45 Hz;
- Subwoofers: vaak 20 tot 35 Hz.
De ruimte speelt een grote rol. Muren en hoeken versterken het laag, zodat een luidspreker in een kamer vaak dieper klinkt dan de specificatie doet vermoeden. Tegelijk ontstaan er pieken en dalen in het laag. Plaatsing, een subwoofer en ruimtecorrectie kunnen daarbij helpen.
Waar let je op?
- Vergelijk alleen waarden met dezelfde tolerantie (bijvoorbeeld beide -3 dB).
- Wil je echt diep laag voor films of elektronische muziek, overweeg dan een subwoofer.
- Dicht bij een muur of in een hoek klinkt het laag voller, maar vaak ook minder strak.
Laagste frequentie: beste waarden in onze catalogus
Volgens de opgave van de fabrikant. Meetcondities kunnen per merk verschillen.
Bijgewerkt 28 oktober 2026